Żywiec

"...To miejsce, na którym miasto Żywiec z gruntami zasiadło, naonczs lasem bukowym było, na którym się obficie bukowie rodziło. Gdzie okoliczni mieszkańcy osobliwe Śleziacy Miemieckiego języka będacy (gdyż tu Oświęcimskie Księstwo Śląski nazywano dlatego, że się tu ludzie z różnych miejsc schodzili, to jest Polski i z Morawy i z Czech zleźli albo ześli się, jakoby Śląsko uczynili) stada świni swoich pasali zowiąc ten las z niemiecka Zaypus, to jest Świni Las albo Świniopas. Którego jeszcze języka dotychczas Miemcy wszyscy używają i miasto Żywiec Zaypus nazywają. Albowiem z tego świni pasienia tego miasta osada się stad stała, gdy wypleniwszy miejsce gdzie Stary Żywiec stoi, siedliska swoje tylko na lato, a zwła szcza pod jesień, dla skołonienia się od deszczów i zawierania na noc świni zasadzili. Gdzie ich co rok stada wielkie zganiali i paśli, i stąd ulubiwszy sobie miejsce, w mieszkanie się ludzi to miejsce obróciło i od obfitości żywienia świni i rozlicznych w tych górach rzeczy i pożywienia, zasiadszy, kielka chałup Żywcem nazwano. ..."

Andrzej Komoniecki, Dziejopis Żywiecki